مرز

مرز خیلی باریکی است بین بی توجهی و آزاد گذاشتن. مرز خیلی باریکی است بین مهربانی و کنه شدن. شاید فقط یک کلمه. یک کلمه کمتر که حرف بزنی می شوی مهربان. یک خیلی که به جمله ات اضافه کنی می شوی چسب. یک کلمه که کمتر حرف بزنی می شود بی توجهی. یک کلمه بیشتر که حرف بزنی می شود دخالت. نظر بدهی می شود تجاوز به حریم خصوصی. نظر ندهی می شود بی تفاوتی… آدم بعضی وقتها خودش هم نمی فهمد که طرف مقابلش چگونه باید حسن نیتش را به او ثابت کند. چگونه باید ثابت کند که دوستت دارد و می خواهد تو را آزاد بگذارد. نمی خواهد در زندگیت مداخله یا حریم خصوصیت را مخدوش کند. چه برسد وقتی که خودت می شوی طرف مقابل. مرز ها خیلی باریک اند و آدمها شکننده. مراقب باشیم.