یک سوال نسبتا فلسفی

اگر بخواهید بین بودن با کسی که «دیوانه وار» عاشق شماست و حاضر است به خاطر خوشحالی شما هر کاری بکند اما شما او را «خیلی معمولی» دوست دارید با کسی که «دیوانه وار» عاشقش هستید و حاضرید به خاطر خوشحالیش هر کاری بکنید اما او شما را «خیلی معمولی» دوست دارد یکی را انتخاب کنید، آن یکی کدام است؟  کلا عاشق بودن لذت بخش تر است یا معشوق بودن؟
این نوشته در فیلسوفانه ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

1 پاسخ به یک سوال نسبتا فلسفی

  1. میچکا می‌گوید:

    من فکر کنم عاشق بودن رو انتخاب کنم به امید اینکه یه روزی بتونم معشوق عشقم بشم. ولی به نظرم هر دو تا حالت یه حس اندوهی پس زمینه احساسات خوش آدم خواهد شد.

دیدگاه‌ها بسته هستند.